Tanıdığım çoğu insan çok mutsuz çünkü otta-bokta anlam arıyor, sürekli sorguluyoruz hayatı. Ne de olsa farkındalığımız yüksek, yükselttiler. İnternet sitesi kurma işiyle uğraşanlar bilir; ne kadar çok sorgu o kadar yavaş açılan site... Dümdüz yaşamak lazım biraz. Bu her şeyde anlam arama meselesi biraz karışık. Bizi bu hale getirenlerin nihai amacı da daha ideal bir insan yaratmak değil. Onlar mükemmel tüketiciyi oluşturmanın peşinde. Anlam arayan, farkındalık oluşturan, farklı olma ihtiyacından kaynaklı para harcayan mükemmel tüketici... Bir arkadaşım "bana maneviyat lazım" dedi, önce cami gezdi sonra yogaya sardı. İyi gelir sandı, gelmedi ama pantolonu-minderi-kursu-kampı tonla para harcadı. Eskiler bunalınca pikniğe gider çizgili pijama-atletle otururlardı. Masraf dediğin bakkaldan alınan naylon toptu. Artık çocuklar bile psikologa gidiyor, 8 yaşındaki sabiye Prozac yazıyorlar utanmadan! Mutlu olmaya kafayı takanların hepsi çok dertli. Bataklık gibi hayat. Özetini Sagopa ...