İnsan vardır, şafak vaktinde doğar, gün batarken ölürl! 8 yaşında evinizin yakınındaki parkta oyun oynadığınızı düşünün. Salıncak, kaydırak, tahterevalli gibi bir sürü alet arasından her insanın bir tercihi vardır. Bugün biz tahterevalliye biniyoruz ve karşımızdaki kişinin beynimizin içi olduğunu düşünüyoruz. Emin olun her defasında ya biz ağır geleceğiz ya da beynimiz. Eğer bedenimiz ağır geliyorsa duygularımızın kelepçesini kırmak daha kolay hale gelir. Beynimiz ağır basıp bizi etkisi altına aldığında yapacağımız herhangi bir hareket tahterevalliden inmemize yardımcı olmayacaktır. Bu metafordaki asıl amaç insanın her zaman için ruh hali ve beyin dengesini sağlamakta zorluk çekmesi. Ancak her insan kendi hayatına dair çeşitli maskelere sahip olduğu için değişen duygu durumlarını absorbe edebiliyor. Gelişen ve değişen dünyamızda insana etki eden uyarıcılar arttığı için psikolojik rahatsızlıklar gittik...